erdem çorapçıoğlu

Uzun süredir vakit bulamadığım için güncelleme yapamıyordum ve yeni yazı ekleyemiyordum. Aslında aklıma gelenleri çeÅŸitli notlar halinde toplayabilir ve vakit buldukça burada paylaÅŸabilirdim. Ancak onu da yapamadım veya yapmadım …

Yazı yaz(a)madığım süre boyunca gözlemlemeye ve kısa da olsa bir yazı hazırlamaya gayret gösterdim. Sonuçta bu konuya değinmeye karar verdim;

Kim mutlu ?

Çok deÄŸiÅŸik ve genel bir soru … Kim kelimesi ile sanki sınırlı sayıda kiÅŸi iÅŸaret ediliyor … Ancak mutlu sınırlı sayıda kiÅŸiye yönelik olmamalı. DeÄŸil mi ?

Yoksa mutlu sonla biten filmlerin, romanların, kitapların, hikayelerin, problemlerin etkisi bitiyor mu ?

Bu soruyu ilk ne zaman sordum bilemiyorum ancak burada paylaşmaya çevremdekilerin hatta karşıma çıkan herkesin yarattığı hava nedeniyle karar verdim.

En küçüğünden en büyüğüne, en zengininden en fakirine, en umursamazından en sorumlusuna kadar mutlu olan birine rastlamak neredeyse mümkün deÄŸil. Kimisi koÅŸullarından, kimisi maaşından, kimisi iÅŸinden, kimisi okulundan, kimisi iÅŸsizlikten, kimisi çevresinden … Sınırsız sebepten ötürü kiÅŸiler mutsuzluklarını ifade ediyorlar …

• Mutlu olmanın tanımı mı deÄŸiÅŸti ?
• Beklentiler mi yükseldi ?
• Ulaşılamaz olan mı hedef oldu ?
• MutsuzluÄŸun asıl kaynağı hazırın ve kolayın tek yol olarak gözükmesi mi ?
• Gerçek mutsuzluÄŸu yaÅŸamamış insanlar şımarıyor mu ?

Bilemiyorum. Ancak bilgidÄŸim bir ÅŸey var o da “Kim mutlu ?” sorusuna içtenlikle ve rahatlıkla “Ben!” diyebilene rastlamak neredeyse imkansızlaÅŸmış …