Yazının baÅŸlığını “Dilimizi korumak” olarak düşünmüştüm ancak daha vurgulu olması için “Türkçe’yi Korumak” baÅŸlığını uygun gördüm. BaÅŸtan belirteyim bu yazıyı yazarken amacım Türkçe’nin bozulmasına ve nedenlerine deÄŸinmek …
Sanırım Türkçe olmayan isimler kurulan dükkanlar ile baÅŸladı. Devamında internet dili dedikleri kısaltmalar ve bozukluklar ile devam etti. Bugün ise gördüğüm kadarıyla durum çok daha vahim …
E-Dünya içerisinde Türkçe karakterlerin neredeyse hiç kullanılmıyor olması, koÅŸturma halinde geçen hayatımızın cümlelerimize resmen bir balta vururcasına kısaltması/kesmesi, yabancı kelimelere Türkçe karşılık bulmaktansa aynen kullanılması ve daha niceleri …
Bugün; okuduÄŸumuz yazılarda, yapılan yorumlarda, televizyon ve radyo programlarında, mesajlaÅŸmalarımızda, iletiÅŸimimizde neredeyse yeni bir dil kullanır hale geldik. Anlatmak istediÄŸimiz bir konuya sadece Türkçe kullanarak anlatamaz hale geldik …
ÃœretmediÄŸimizden olsa gerek tüm dünyada bize tanıdık gelecek ayran ve kebaptan baÅŸka kelime bilmiyoruz. Ãœretiyorsak bile tüm dünya kabul etsin diye yabancılara yönelik marka ve isimlerle üretiyor, yerel kaygılarımızı bir kenara bırakıp “biz dünyaya bir terim/kelime/isim kazandıralım” düşüncesini önemsemiyoruz. Yurt dışında yazı yayınlatacağız diye göbeÄŸimizi çatlatıyor ancak Türkçesini hazırlayıp paylaÅŸma zahmetine girmiyoruz.
Ä°ngilizcenin de çok deÄŸiÅŸtiÄŸi ve hatta bir süre sonra bugünkü ingilizce ile çok farklı olacağı ifade ediliyor. Tüm dünyada kabul edilmiÅŸ bir dil olarak benimseniyor. Ancak özeneceksek dilin inanılmaz bozulmasına deÄŸil tüm dünyada kabul edilen bir olmasına özenmeli ve hatta bu hedeflemeliyiz. Ãœretmeli, ürünler vermeli ve paylaÅŸmalıyız. Tabii boÅŸ laflar, gereksiz tartışmalar, sonsuz döngüye girmiÅŸ yaklaşımlar, üretmek yerine tüketmek ile olmaz bu iÅŸler …
Bence dilimize sahip çıkmalıyız. DoÄŸru iletiÅŸim ve baÅŸarılı yeni nesiller yetiÅŸtirebilmek için dilimizi korumalıyız. Yabancı terimlere Türkçe karşılıklar bulmalı ve kullandığımız dili yabancı kelimelerden arındırmalıyız. Tabiiki birden fazla dil bilmek önemlidir ancak bu Türkçe’nin geri plana atılması hatta o dillere yakınlaÅŸtırılması anlamına gelmemelidir …
Bence …
4 Yorum
#1 Fikirsel 7.04.08 10.59
Benim en nefret ettiğim olay da üretememek falan değil, üretip de yabancı isim bulmaya uğraşmak.
Birkaç örnek:
Mavi Jeans
Fırat’ın ismini deÄŸiÅŸtirip Winhouse olması
Yukarıdakilere tamamen karşıyım.
Arçelik’in Direct Drive teknolojisi ve diÄŸerleri
Arçelik yabancı isim olarak teknolojisine bu ismi verebilir. Ancak Türkiye’de de bunu kullanmanın mantığını anlayamıyorum.
#2 erdem 7.04.08 11.04
En azından Türkçe isim kullan bunun kısaltmasını yabancı marka yap. Mesela Arçelik Hızlı Yıkama teknolojisini git dışarıda Arçelik HY Technology diye adlandır. Merak eden açılımından Türkçe birÅŸeyler öğrensin araÅŸtırsın … DeÄŸil mi ?
#3 Hasan Yılmaz 13.05.08 12.01
Arçelik gibi birçok değerli üreticimiz aynı işi yapıyor. Geliştirdikleri teknolojilere Türkçe isim koymaktan acizler. Aciz değiller aslında; İçlerinde duydukları pazarlama korkusundan da ileri geliyor olabilir.
#4 Kaan Fakılı 17.05.08 10.50
Aslında tartışılabilecek bir konu bu Türkçeyi korumak meselesi. Tarihi bizim bildiÄŸimiz Orhun abidelerine yani 700′lü yıllara dayanan Türk yazı dili tahmin ettiÄŸimizden de daha eski bir dönemde teÅŸekkür etmiÅŸtir. Zira en kötü ihtimalle 700 yılından bir bin sene geriye gitmek gerekir. Çünkü Orhun abidelerinde kullanılan dilin oluÅŸabilmesi için en az 1.000 yılın geçmesi gerekir. Böylelikle biz de Türk dilini millattan öncesine kadar götürebiliriz. O zaman yaklaşık 2500 yıllık bir Türk yazı dili tarihimizin varlığından bahsedebiliriz.
Şimdi bu 2.500 yıllık süre içerisinde Türkçe değerinden bir şeyler kaybetmemiş de bugün mü kaybedecek? Ben sanmıyorum. Türkçenin bir sorunu yoktur. Sorun Türkçeyi konuşan insanların sorunudur. Dili söz dizimi ve kelime dağarcığı açısından iki şekilde değerlendirmek gerekiyor. Biz tarihimiz boyunca diğer dillerden kelime aldık. Köktürkler zamanında da aldık, Uygurlar zamanında Soğdlardan aldık, Selçuklu zamanında Farsçadan aldık, Osmanlı zamanında Arapça ve Farsçadan aldık, Tanzimat zamanında Fransızcadan aldık vs. vs. Evet zaman zaman aşırı alışımız olsa da söz dizimine hiçbir zaman zarar veremedik. Siz 2.500 yıl önce yaşayan bir Türk ile yanyana gelseniz çok rahat olmasa da anlaşabilirsiniz. Çünkü söz dizimimiz aynı. Yani özne başta, nesne ortada, yüklem de sonda. Bu önemli bir husustur. Yine dediğim gibi Türkçeyi, Türkçe konuşanların elinden kurtarmak gerekiyor. Bu da yukarıda sizin bahsettiğiniz ile paralel bir görüş sanırım.